Niersteen klucht #zoveel

Niersteen klucht #zoveel

Fuck het AMC, dat zou de titel kunnen zijn van een boek dat ik ga schrijven als ik klaar ben met mijn niersteen. Wat is het AMC een ongelofelijk waardeloos ziekenhuis zeg.

op 23 december zou ik worden opgenomen op de afdeling Urologie van het AMC. Om 11 uur sta ik keurig bij de balie om mij te melden, maar de mevrouw die mij moet inschrijven snapt niet wat ik hier kom doen. Ze heeft niet in haar agenda staan dat ik word opgenomen en gelooft zelfs niet dat de brief die ik bij mij heb, van het AMC (op hun briefpapier) echt is. Ze controleert de brief grondig, alsof ik zelf een brief zou namaken om lekker vlak voor de kerst opgenomen te worden.

Na ongeveer een uur wachten, word ik meegenomen naar een andere afdeling, in een andere locatie en op een andere etage in het ziekenhuis. Ik kom op de afdeling Orthopedie te liggen, tussen mensen die een nieuwe heup hebben gehad maar nog niet naar huis mogen omdat ze zo enorm dementerend zijn, dat ze niet begrijpen dat ze niet kunnen lopen, vlak na hun operatie.

In de middag heb ik een afspraak voor een CT scan. Daar aangekomen snapt de operator niet wat ik kom doen, want ik sta niet meer in zijn agenda. Daar stond ik wel in, maar volgens hem ben ik uit het ziekenhuis ontslagen, dus hij hoeft me niet meer te scannen. Na wat uitleg en het tonen van mijn polsbandjes die mijn opname bevestigen, maakt hij gelukkig toch de CT scan. Het is duidelijk, de niersteen is er nog, hij is slechts een klein stukje verschoven.

Weer wat later op de middag heb ik een afspraak bij de Anesthesie. Ook hier was ik uitgeschreven en dacht de arts dat de afspraak gecanceld was, omdat ik uit het ziekenhuis was ontslagen. Gelukkig was ook hij te overtuigen van het feit dat ik er nog was, en deed hij zijn onderzoek.

De Anesthesist vertelde mij dat ik op de 24e december als laatste aan de beurt was, en niet zoals wederom was afgesproken, als eerste. Ik zou daarom de volgende dag pas om 4 uur worden geopereerd, maar dat had ook voordelen, vertelde hij. Ik mocht dan namelijk in de ochtend nog wel ontbijten en een bakje koffie, als ik maar vanaf 10 uur ’s ochtends nuchter zou blijven.

Met die info op zak, ging ik terug naar mijn zaal waar ik een bed had gekregen en mocht overnachten. Ik kon amper slapen, want de andere mensen op de zaal vergaten telkens dat het nacht was en dat ze al hadden gegeten, geplast, en dat er geen visite kwam midden in de nacht… Dementie is zo mooi šŸ™

De volgende ochtend om 6 uur werd ik gewekt. Althans, iedereen op de zaal werd gewekt met een handje pillen, koffie, broodjes, een bakje soep, enz. Iedereen, behalve ik. Ik vroeg de verpleegster of ik niet ook wat kreeg, en kreeg als antwoord dat ik vast wel wat zou krijgen, maar niet van deze mensen, want ik lag in een leen bed, een bed dat niet van Orthopedie maar van Urologie was, alleen omdat ze daar geen plek hadden, lag ik op de afdeling Orthopedie.

Rond 8:30 had ik nog altijd niemand gezien en vroeg ik de verpleging te bellen en te vragen of ze mij niet zouden vergeten. Een half uur later kwam de verpleegster samen met de zaal-arts bij mij om zich te verontschuldigen. op de afdeling Urologie waren ze mij namelijk kwijt en wisten ze niet dat ik op Orthopedie lag. Men dacht dat ik naar huis was gegaan. Om die reden nam de afdeling Orthopedie nu de zorg over… 1000 keer excuses meneer…

Om half tien had ik nog altijd geen eten en drinken gehad. Ik ging maar weer vragen hoe het zat en nu kreeg ik te horen dat dit klopte, ik werd immers vandaag geopereerd. Ik gaf aan dat in de brief van de anesthesist stond dat ik tot 10 uur mocht eten en drinken, en hoorde vervolgens dat eten echt niet meer mocht, maar iets drinken wel. Ik kon een glaasje water krijgen, uit de kraan. Ik wees de verpleegkundige op de koffieautomaat waar ik vanuit mijn bed, prachtig zicht op had. Het was ongeveer het enige interessante wat vanuit mijn bed zichtbaar was, dus ik wist precies van welk merk, type en bouwjaar deze machine was. En ik kon mij voorstellen dat er heerlijke koffie in zat. Maar… Die koffie mocht ik niet, die was voor de verpleging, en niet voor de patiĆ«nten. PatiĆ«nten krijgen koffie die van de catering komt, en die moet van tevoren worden besteld, en dat was in mijn geval niet gedaan, want ik moest nuchter zijn, dachten ze.

Na veel strijd over de koffie, zag ik dat het inmiddels bijna 10 uur was. Ik heb me snel aangekleed en ben naar beneden gegaan. In het AMC zit een Starbucks en wat verkopen ze daar een heerlijke koffie. Met die beker ben ik dan ook demonstratief weer naar boven gegaan, om daar in mijn bed te genieten van een heerlijke bak goeie koffie.

En dan… Na de hele dag te zijn genegeerd omdat ik niet thuis hoorde op de afdeling Orthopedie, en er van de afdeling Urologie niemand langs kwam, kreeg ik om 3 uur te horen dat de operatie niet door ging. De reden? Heel simpel, ze liepen uit en aangezien ik de laatste op de lijst was, werd mijn operatie gecanceld.

En nu? Nu zit ik weer thuis, met zware medicatie tegen de pijn, te wachten op een nieuwe afspraak voor een operatie… Maar, ik heb wel vreselijk veel geluk, want ik mocht met de kerst wel thuis zijn. Wat jammer alleen dat alle visite was afgezegd omdat ik er niet zou zijn.

Had ik al gezegd dat ik het AMC een waardeloos ziekenhuis vind?